اینجا چراغی روشن است…
کنگره‌ای در غبارِ جنگ و تورم

✍یادداشتی به قلم دکتر فخرالدین حیدریان
رییس هیات مدیره جامعه دندانپزشکی ایران شعبه همدان

امسال، شصت‌ و پنجمین کنگره سالیانه جامعه دندانپزشکی ایران، رنگ و طعمی متفاوت داشت؛ با پیام‌هایی پیدا و پنهان، که در دل خود نهان داشته بود.
«اکسیدا» از میان دودِ جنگ و تنگنای اقتصادِ روزگار، پر برکشیده بود؛ دالان تردیدهای مکرر را پیمود و تیغِ نقدِ مخالفان — و حتی همراهانِ نگران — را به جان خرید تا شاید با «وقفه‌ای اجباری» از پا ننشیند و با پذیرش این کار دشوار، چراغِ استمرار و «بودن» را فروزان نگاه دارد.
همین کافی است تا بدانیم چرا سختیِ برگزاری این رویداد، امسال دوچندان بود. بدیهی است که در زمانه‌ای که به انجام رساندن هر کار بزرگی، مسئولیتی خطیر بر دوش می‌گذارد، نگاهِ ناظر و نقاد نیز موشکافانه‌تر است.
با این‌همه، در کنار این نقدها دور و نزدیک ،  باید به جامعه دندانپزشکی ایران، هیئت‌مدیره مرکز  و هیئت‌رئیسه و کادر علمی و اجرایی اکسیدای ۲۰۲۶، خسته نباشید و دست‌مریزاد گفت، که پا از مسئولیت پس نکشیدند و آبرومندانه، بزرگ‌ترین رویداد علمی و نمایشگاهی جامعه پزشکی را تداوم بخشیدند.
یقیناً ستودنِ برگزاری این رویداد، به معنای بی‌نقص بودن آن نیست؛ اما آنچه این ستایش را بسیار پررنگ‌تر از سرزنش می‌کند، «تداوم» است. تداومِ برگزاریِ این رویداد، در میانه تعلیقِ روزمرگی‌های جامعه ایرانی، آن هم توسط نهادی علمی و مدنی و مستقل؛ این، خود، یک کنشِ مدنی و برافروختن چراغ امیدی است که گاه کم سو و گاه فروزان است پس شاید پیام شاخص اکسیدای امسال را این دانست که:
” اینجا چراغی روشن است ! “
https://Instagram.com/ida.dent